| |
 |
Gebarentaal
Bizar | media
|
01 Augustus 2009 | 22:59:40
|
|
|
|
Gebarentaal TV spotje
Onderwijs/Bijzonder | gebarentaal video's
|
03 April 2009 | 00:23:46
|
Gebarentaal TV spotje
Ik studeer voor Leraar Nederlandse gebarentaal. Voor een opdracht voor school moest ik dit filmpje maken. Sorry voor de belangstellende, maar het is niet serieus.
Groetjes Yvet |
|
|
|
President Barack Obama's Inaugural Speech
media
|
23 Januari 2009 | 00:14:49
|
|
|
|
Dove kinderen schrijven anders
media
|
22 Januari 2009 | 18:36:01
|
Dove kinderen schrijven anders
SAMENVATTING
Dove kinderen die in het dagelijks leven vooral Nederlandse Gebarentaal ‘spreken’, hebben meer moeite met het schrijven in het Nederlands dan hun dove en horende leeftijdsgenootjes die geen gebarentaal gebruiken. De Nijmeegse promovenda Liesbeth van Beijsterveldt heeft hun schrijffouten onderzocht. De verschillende typen fouten blijken goed te verklaren met bestaande theorieën over het leren van een tweede taal.
Gebarentaal is geen taal waarin je kunt schrijven. Doven die communiceren in de Nederlandse Gebarentaal (NGT) schrijven daarom in het Nederlands. De NGT lijkt echter helemaal niet op het Nederlands. Het heeft zijn eigen grammatica en woordenschat, die flink van het Nederlands verschillen. Dove kinderen die vooral communiceren in NGT hebben daardoor vaak moeite met het leren schrijven in het Nederlands.
Aan de Radboud Universiteit Nijmegen promoveert Liesbeth van Beijsterveldt op haar onderzoek naar de schrijfvaardigheid van dove kinderen en volwassenen. Zij heeft teksten die zijn geschreven door doven vergeleken met teksten die door niet-doven zijn geschreven. Bij de teksten van doven maakte ze ook nog onderscheid tussen doven die overwegend met NGT spreken en doven die vooral Nederlands gebruiken. Zij ontdekte dat vooral dove kinderen die voornamelijk NGT gebruiken fouten maken in hun Nederlandse teksten. Deze fouten zijn meestal goed te herleiden naar de NGT-achtergrond van het kind.
 Onderstaande tekst is geschreven door een doof meisje van 11 jaar:
"Vroeger ik en mijn klas ruzie met ander klas. Dat is niet leuk. Ander kind zegt. Mieke is stom en altijd baas. Dan Mieke zegt. Dat jij bent zelf. Dan beginen ruzie. Dan ander kinderen helpen op ander kind. Dan mijn klas helpen op Mieke. Later wij gaan naar binnen. Dan ander kinderen zeggen op ze leraar. Leraar van ander klas zegt op onze leraar. Dan wij moeten niet ruize maken en ook ander kinderen! Dan wij zeggen sorry. En ook ander kinderen zeggen sorry. Nu wij maken niet ruize nou beetje niet erg. Wij kunnen wel goedmaken."
Evaluatie
De fouten die de dove kinderen maken in hun Nederlandse teksten, zijn goed te begrijpen als je meer afweet van de Nederlandse Gebarentaal. Zo kent de NGT geen lidwoorden. Uit het onderzoek van Van Beijsterveldt bleek dan ook dat dove kinderen die vooral NGT gebruikten veel lidwoorden weglieten in hun teksten. Ook hadden deze kinderen moeite met werkwoordsvervoegingen naar de verleden tijdsvorm. Dit komt waarschijnlijk doordat in de NGT de verleden tijd alleen wordt aangegeven met specifieke tijdgebaren (zoals ´gisteren´), en niet met vervoegingen van het werkwoord. Deze fouten kwamen minder voor bij dove kinderen die voornamelijk gesproken taal gebruiken.
Een ander punt waarin de teksten van dove kinderen die NGT gebruiken afwijken van de teksten van horende kinderen en dove kinderen die geen NGT gebruiken, is de uitdrukking van evaluatie. Hiermee wordt de informatie bedoeld die in de tekst wordt gegeven over de emoties, gedachten en motieven van de personages. De NGT kent meer manieren om dit uit te drukken dan het Nederlands. Zo kunnen gebaarders van de NGT ook hun blikrichting of lichaamshouding veranderen, de gebaren aanpassen in snelheid of beweging of hun gezichtsuitdrukking aanpassen. Het gevolg is dat de dove kinderen die veel NGT gebruiken hun Nederlandse teksten vaker verrijken met evaluatieve uitingen dan de andere kinderen.
Op de schop
Hoe goed de dove kinderen Nederlands schreven, bleek sterk samen te hangen met hun leeftijd. Oudere dove kinderen (15-16 jaar) die NGT gebruikten maakten veel minder fouten dan de jongere kinderen (11-12 jaar). En de dove volwassenen maakten zelfs geen fouten meer. “Deze resultaten suggereren dat de invloed van de ene taal op de andere taal kleiner wordt met ontwikkeling.”, aldus de onderzoekster. Hoe dit komt, kan Van Beijsterveldt niet met zekerheid verklaren. “Het zou kunnen dat het langer blootgesteld zijn aan de twee talen met verschillende grammaticale systemen heeft geleid tot meer inzicht in beide systemen en regels.”
Deze resultaten wijzen er volgens de promovenda niet op dat het dovenonderwijs flink op de schop moet. “Ik denk dat dove kinderen beide talen moeten leren zoals dat nu ook gebeurt, maar ik denk dat het belangrijk is dat er aandacht wordt besteed aan de verschillen tussen de talen.”, zo zegt Van Beijsterveldt. “Onderwijzers zouden kinderen kunnen uitleggen hoe de grammaticale systemen van beide talen werken en wat de verschillen zijn. Hierdoor helpen ze kinderen misschien makkelijker door het stadium heen waarin het tegelijkertijd leren van twee talen verwarrend kan zijn.”
Liesbeth van Beijsterveldt zal haar proefschrift 'Written language production in deaf children and adults' vrijdag 6 februari 2009 om 10:30u verdedigen in de Aula van de Radboud Universiteit Nijmegen.
Bron: Kennislink
|
|
|
|
Gebarentaal-vertaler wordt doorzoekbaar via camerabeeld
media
|
14 Januari 2009 | 17:59:01
|
Gebarentaal-vertaler wordt doorzoekbaar via camerabeeld
Amerikaanse wetenschappers werken aan een interpretatiesysteem voor gebarentaal waarmee horenden straks gesproken equivalenten voor gebaren kunnen opzoeken, en doven in de 'eigen taal' op internet kunnen zoeken.
Gebarentaalwoordenboeken vertalen doorgaans enkel van gesproken woorden naar gebaren en niet andersom, wat lastig is voor bijvoorbeeld ouders van dove kinderen die een onbekend gebaar op willen zoeken, schrijft MIT's Technology Review. Onderzoekers van de universiteit van Boston proberen dit probleem op te lossen met een vertaalsysteem waarin gezocht kan worden door gebaren met een camera op te nemen en in te voeren. Dat zou een webcam kunnen zijn, maar ook de camera van een mobiele telefoon zou voldoen. Een testversie van het systeem tovert na analyse van het videomateriaal de vijf meest waarschijnlijke betekenissen van American Sign Language-tekens in het Engels op het scherm.
Volgens de onderzoekers zitten er nogal wat uitdagingen aan het project. Zo zijn er duizenden gebaarcategorieën die onderscheiden moeten kunnen worden terwijl er niet veel voorbeeldmateriaal voorhanden is om het systeem op te trainen. Bovendien zijn er subtiele dialectverschillen die het woordenboek in de war kunnen brengen. De huidige stand van zaken in het herkennen van gebarentaal is volgens sommigen dan ook vergelijkbaar met die van spraakherkenning twintig jaar geleden.
Naast een vertaalsysteem werkt de universiteit aan algoritmes om gebaren te herkennen binnen verzamelingen videobeelden, wat tot de ontwikkeling van zoekmachines voor gebaren zou moeten leiden. Een dergelijk systeem is door onderzoekers Sloogle gedoopt: de sign language -equivalent van Google. Uiteindelijk moeten er ook automatische vertalers komen. De wetenschappers hopen in 2011 prototypes van de gebarentaalsystemen beschikbaar te kunnen maken.
Bron: dsc.discovery.com/technology
|
|
|
|
Computer leert gebarentaal vertalen
Computer/Schermen | nieuws
|
12 Januari 2009 | 22:41:42
|
Computer leert gebarentaal vertalen
AMSTERDAM - Voor gebruikers die het al een hele prestatie vinden dat hun computer gesproken tekst herkent, werkt de Boston University aan de overtreffende trap: een computer die gebarentaal kan vertalen.
Een groep onderzoekers werkt aan elektronisch woordenboek voor gebarentaal. Er bestaan al wel woordenboeken waarmee valt uit te zoeken hoe een geschreven woord in gebarentaal moet worden uitgedrukt, maar er is nog geen dictionaire die het kunstje andersom flikt. Het is een Catch-22: je kunt alleen een teken in gebarentaal dat je niet kent opzoeken in een woordenboek als je weet wat het betekent.
Om zo’n ‘gebarenvertaler’ te maken, zet een team van onderzoekers aan de Boston University meerdere doventolken voor een batterij camera’s terwijl ze de 3000 begrippen uit de American Sign Language uitbeelden. De camera’s – die de tolk van voren en van de zijkanten filmen – leggen ook gezichtsuitdrukkingen vast.
De wetenschappers analyseren de beelden, bepalen het begin en einde van een gebaar en leggen het vast in een visuele database waarmee computers gebaren moeten herkennen.
Het probleem bij gebarentaal is dat de grammatica driedimensionaal is opgebouwd. In gesproken taal gaan we af op de woordvolgorde, in gebarentaal bepaalt de positie van handen en vingers, de beweging ervan, de handvorm en lipbewegingen, gezichtsuitdrukkingen en andere lichaamtaal wat er wordt gezegd. Verbuigingen en vervoegingen komen in gebarentaal op een heel andere manier tot stand. Gebarentaal kent, net als het Russisch, ook geen lidwoorden.
De Amerikanen hopen dat hun werk de ouders van dove kinderen helpt de betekenis van onbekende gebaren te achterhalen. Maar ze werken ook aan een Google-voor-doven, zodat dove mensen met gebarentaal zoekopdrachten kunnen invoeren.
Voor dat laatste moet nog wel wat werk worden verzet, zegt een van de onderzoekers in Technology Review, het blad van het Massachusetts Institute of Technology (MIT). Gebarentaalherkenning gaat een computer nog wel aardig af in een studio met gevoelige camera’s en een geheel lege achtergrond. Maar gebruikers thuis zullen kwalitatief minder sterke camera’s hebben, misschien werken in gedempt licht en tegen een rommelige achtergrond.
Bron: Volkskrant - Netherlands |
|
|
|
Gedichten in gebarentaal
Persoonlijk | nieuws
|
13 December 2008 | 15:06:57
|
Gedichten in gebarentaal
Radboud Universiteit legt corpus van gebarentaal aan
Het gebaar voor ontmoeten
Onderzoekers van de Radboud Universiteit Nijmegen hebben een verzameling gemaakt van de Nederlandse gebarentaal. Niet eerder waren zoveel doven ’aan het woord’.
Dichter Wim Emmerik draagt vanavond in het Nijmeegse Lux voor uit eigen werk. Ook brengt hij een vertaling van een gedicht van Simon Vinkenoog. In gebarentaal. Zijn taal. Want Emmerik (68) is doof. Hij treedt op tijdens de tweede Researches’ Night van de Radboud Universiteit, waarop taalwetenschappers inkijk geven in hun onderzoek. Naast wartaal, straattaal, brabbeltaal en taalverloedering speelt gebarentaal vanavond een grote rol. Als eerste universiteit in Europa heeft de Radboud een corpus van gebarentaal aangelegd, die gisteren is gepresenteerd en voor iedereen opengesteld.
Een corpus is een verzameling uitingen van een levende taal. Geen woordenboek, maar opnamen van gesproken woord of, in dit geval, gebaren. De Nijmeegse verzameling bestaat uit 2300 filmpjes, samen 72 uur, waarop 92 Nederlanders van 20 tot 80 jaar verhalen, anekdotes en fabels vertellen in gebarentaal.
„Het echte werk begint nu pas”, lacht taalwetenschapper Onno Crasborn. „We hebben nu een databank om goed onderzoek te doen, bijvoorbeeld naar de betekenis van mimiek of het gebruik van de handen. Bij gebarentaal doen de handen meerdere dingen tegelijk en dan spelen het gezicht en de stand van het lichaam nog een rol. Bij gesproken taal sluit de uitdrukking op het gezicht meestal aan op de woorden, anders is het heel verwarrend. Maar bij gebarentaal vertellen meerdere uitdrukkingen juist een coherent verhaal.”
In Nederland ’spreken’ naar schatting 5000 doven en slechthorenden gebarentaal. Drie keer zoveel anderen, meestal familie of vrienden, leerden het als tweede taal. De verzameling kan zulke mensen helpen, denkt Crasborn. „Als je een doof kind krijgt, wil je als ouder zo snel mogelijk gebarentaal leren. Maar veel is er niet beschikbaar. Wie snel Spaans wil leren, zet een schotel op het dak en stemt af op Spaanstalige tv, maar voor gebarentaal kan dat niet.”
Maar gebarentaal lijkt achterhaald door de ontwikkeling van cochleaire implantaten, die geluid omzetten in elektrische impulsen op de gehoorzenuw. Australische onderzoekers voorspellen dat speciaal dovenonderwijs over 25 jaar is uitgestorven.
Crasborn ziet juist nieuwe mogelijkheden voor gebarentaal. „De ontwikkeling van gebarentaal gaat in golfbewegingen. Ouderen, zoals Wim Emmerik, moesten vroeger op hun handen zitten omdat het hun werd verboden met gebaren te praten. De jongeren die nu gebarentaal als moedertaal leren, zijn ontzettend snel. Dankzij YouTube, laptops met camera en pc’s die genoeg vermogen hebben om video af te spelen, kunnen doven veel gemakkelijker met elkaar praten dan voorheen.”
„We hebben pas een jaar of tien dove leerkrachten, maar het aantal leerlingen neemt af door die implantaten. Daarmee blijf je slechthorend, terwijl je met gebarentaal optimaal kunt communiceren, want het is een echte taal. Jammer dat de overheid dat nog niet zo ziet. Die zorgt wel voor goede voorzieningen, zoals een rugzakje waarmee een leerling zijn eigen tolk kan betalen. Maar zonder erkenning raakt de gebarentaal niet verweven met de samenleving. Dan blijven ouders twijfelen of ze die taal moeten leren en is een tolk een lastig mannetje in plaats van iemand die zorgt dat ook doven en slechthorenden een avond kunnen bijwonen.”
Meer informatie: http://www.ru.nl/corpusngt/. |
|
|
|
‘Doven komen snel tot de kern’
Persoonlijk | nieuws
|
11 December 2008 | 22:27:11
|
‘Doven komen snel tot de kern’
GROENE HART - Geloven moet zijn als hardlopen. De kerk kan dan ook een voorbeeld nemen aan een hardloopclub, vindt dovenpastor Frans van Dijke.
Dovenpastor Frans van Dijke zegt in gebarentaal ?bijzonder?.
Of je nu in een oude Fiat of in een dikke Volvo komt aanrijden, eenmaal ‘hollend’ heeft iedereen hetzelfde ‘pakkie’ en dezelfde soort schoenen aan. Dan is iedereen gelijk.
Zo zou het in de kerk ook moeten zijn, vindt hij: iedereen zou dezelfde weg moeten gaan, zonder muren en allerlei hobbels en kuilen op de route. Iedereen zou gelijk moeten zijn ,,We maken het elkaar soms zó moeilijk,’’ klinkt het oprecht uit zijn mond. Daarmee geeft de Woerdenaar onbedoeld de kern weer van wat hij probeert te voorkomen: dat doven obstakels tegenkomen op hun ‘geloofsroute’.
Van Dijke is een van de drie dovenpastors in Nederland. Zijn werkgebied loopt van Den Helder tot Aalten. Een gemeente met zo’n vijfhonderd leden, verspreid over vier provincies (Utrecht, Zuid-Holland, Noord-Holland en Gelderland). Dat brengt natuurlijk nadelen met zich mee, zoals lange reistijden en wisselende kerken. Maar het biedt ook voordelen. Zo zijn gemeenteleden eerder geneigd te komen naar de speciaal voor hen georganiseerde diensten. Bovendien zijn het vaak socialere samenkomsten dan reguliere kerkdiensten, door het ontmoetingskarakter. Vaak wordt er gezamenlijk gegeten.
Dat Van Dijke nu zó vol passie kan vertellen over zijn werk, had hij vier jaar geleden niet kunnen vermoeden. Toen hij voorging in een dienst voor doven en slechthorenden in verpleeghuis Weddesteyn, beviel het de luisteraars dat Van Dijke na de dienst echt de tijd nam voor doven. ,,Ik dacht toen: wie is hier nu de dove? Ik stond aan de zijlijn, tussen al die niet-horenden. Ik maakte mee wat een dove tussen de horenden meemaakt en dat intrigeerde me. Ik vond het niet kloppen, dat ik deze mensen niet eens zonder een tolk met gebarentaal het evangelie kon vertellen, voelde me onthand.’’
Toen de luisteraars hem vroegen na te denken over een overstap van de gereformeerde kerk naar het dovenpastoraat, bedankte Van Dijke. ,,Daar achtte ik mezelf niet toe in staat.’’ Maar ze kwamen om de twee maanden terug. ,,Toen besloot ik dat een definitief ‘nee’ nodig was, of dat ik serieus moest nadenken over de vraag waarom ze juist bij mij kwamen. Als dit soort signalen op je afkomen, moet je die niet negeren, bedacht ik me. Want misschien werkt God wel zo.’’
Een roeping? Hij schrikt bijna van de vraag. Maar na enig peinzen en overleg met zijn vrouw volgt toch een huiverig ‘ja’. De Woerdenaar besloot daarom niet lang voor zijn vijftigste verjaardag een volkomen andere weg in te slaan. Veel, zo niet alles is veranderd. Want waar een gewone kerkdienst vol klank, moeilijke woorden, beeldspraak en poëzie zit, wordt in een dovendienst een andere, visuele taal gebruikt.
,,Maar in de beperking toont zich de meester. Er zijn minder gebaren dan er woorden zijn, maar de communicatie is zeker niet kinderachtig. Diensten en andere ontmoetingen komen juist sneller to the point. Ik heb heel erg moeten leren werken met die beperking en met andere mogelijkheden van taal. Het dwingt je bewust te zijn van wat je écht wilt zeggen, de kernboodschap. Je schrapt het onnodige eerder.’’
Van Dijke wikt en weegt zijn woorden. Hij praat heel rustig en maakt zijn zinnen netjes af. ,,Doofheid gaat gepaard met een klanktaalprobleem,’’ gaat hij bevlogen verder. ,,Doven luisteren met hun ogen. Ze spreken via lichaamstaal.’’
Daarmee werd de predikant al binnen een dag pijnlijk geconfronteerd. Hij ging op bezoek bij een ernstig zieke dove in het ziekenhuis en kwam in een volle zaal. Terwijl Van Dijke zelf nauwkeurig iedereen scande, bleek de dove direct te hebben gezien dat hij de pastor was. Van Dijke vroeg de man of hij pijn had, terwijl de patiënt al volop non-verbale signalen had afgegeven, dat hij op dat moment erge pijn had.
,,Ik besef dat ik nooit zo goed zal leren communiceren als een dove van nature kan. Je ziet details niet, bent te gespitst op horen. Maar je geeft het evangelie wel heel letterlijk handen en voeten op deze manier. Je werkt heel visueel zoals met een beamer. En geeft vaak extra uitleggende woorden bij moeilijke bijbelteksten.’’
Al kost dat vele visuele wel extra moeite, weet hij. ,,Want kijken is tien keer zo vermoeidend als luisteren, je moet je heel goed focussen. Wat dat betreft zijn doven net als horenden, hun gedachten dwalen ook vaak af tijdens een preek.’’
Toch is er ook een belangrijk verschil, zo is Van Dijke opgevallen. ,,Ik kreeg onlangs een mailtje van een dove die vroeg naar het thema van de kerstdienst, om rondom dat thema de aankleding te verzorgen.
Helaas staat alles rond kerst steeds vaker in het teken van deze aankleding en vergeten we waar het kerstfeest ook alweer over gaat. We zijn heel veel bezig met middelen. Maar waarom sturen we kaarten? Waarom versieren we de boel? Besef dat dit middelen zijn om iets te communiceren. Ik ben steeds meer van mening dat doven sneller tot de kern komen, alles slimmer aanpakken. Horenden doen het vaak onhandig en omslachtig, met omhaal van woorden.’’
Bron: AD
|
|
|
|
Gebarentaal in 2000 filmpjes
Film/Docu | gebarentaal video's
|
11 December 2008 | 22:08:47
|
Gebarentaal in 2000 filmpjes
En of klik vergroot filmpje
De Nederlandse gebarentaal is vanaf vandaag voor het grote publiek toegankelijk. De Radboud Universiteit Nijmegen presenteert het Corpus Nederlandse Gebarentaal. Dit is een verzameling van duizenden filmpjes op internet waarin doven met elkaar discussieren, een wereldprimeur. (11 december 2008)
Bron: de Volkskrant |
|
|
|
|
|
